Anders-zijn is zo sexy!

Een foto van Kanya, het fotomodel dat in Dag Allemaal poseerde
Fotomodellen met speciale 'features' - ze komen steeds vaker in de pers. Zoals de Amerikaanse Kanya in het tijdschrift Dag Allemaal. Hun verhalen worden al eens als succes voorgesteld. Terwijl deze vrouwen vaak hetzelfde doen als andere vrouwen met een handicap. Of als mannen, die model willen worden. Al is dat vaak niet zo eenvoudig. Zoals ik zelf ondervond.

Ooit wilde ik model worden. Zoals vaak, wist ik geenszins wat dat inhield. Zoals vaak probeerde ik het eerst met een planmatige aanpak. Een voorbereid mens is er twee waard. 
 
Mijn beloftevol curriculum als model

Alles begon met de vraag: wat heb je nodig voor het betere modellenwerk? Van nature heb ik een lichaam. Het enige dat mij past. Ik heb ook een verstand. Met hier en daar enkele speciale opties. 
 
Ook heb ik redelijk wat ervaring in het poseren, zoals in het UZ Leuven, campus Gasthuisberg én campus Pellenberg, afdelingen radiologie, orthopedie en oncologie.  En dan heb ik het nog niet over die school – en familiefoto’s, vakantiekiekjes en poseersessies voor mijn fotograferende vriendin in de vrije natuur. 
 
Het bleek al gauw veel complexer dan voorgesteld
 
Na enkele opdrachten leek het modellenwerk toch wat complexer dan ik dacht. Showen met kledij, poseren voor een klas leerlingen in de kunstacademie, over een podium hollen … op zich vond ik dat allemaal niet zo erg, maar al het gedoe daaromheen … 
 
Ik belandde al snel in de niche van de gevalstudies. Eén van mijn eerste opdrachten was een sessie voor een eindwerk van een bevriende studente die wilde weten of cranio-fasciale massage positieve effecten had op het welzijn van ‘lastige’ mensen. Om een of andere reden belde ze mij op een dag op en vertelde dat ze meteen aan mij dacht. Dat liep enigszins anders dan verwacht. Ze vond me ‘toch een beetje te lastig’. Ik had me nochtans ‘naturel’ voorgedaan – hoe kon ik ook anders? 
 
Hoe het wel moet : het voorbeeld van Kanya, fotomodel met perfect bovenlichaam in Dag Allemaal

Het zal mij – vermoedelijk – niet lukken om zoals Kanya – in de Dag Allemaal van deze week – een goedbetaald model te worden. Kanya is een Thaise vrouw van 23 die zich rollend – op een skateboard – door het leven verplaatst. “Ik ben anders en da’s sexy, ik heb geen benen nodig om mij aantrekkelijk te voelen”, schrijft Dag Allemaal. 
 
Meer zelfs, Kanya is bijzonder opgetogen over haar handicap. “Het is het beste dat me is overkomen. Ik heb ermee leren leven, ervan leren houden. Ik voel mij in geen geval beperkt. Ik doe het gewoon op mijn manier, voor elk probleem is er wel een oplossing. En wat mensen van mij denken, daar trek ik me niets van aan.” Of zoals ze onlangs aan  RTL Nieuws vertelde: 'Anders-zijn is zo sexy'. Haar levensmotto is dan ook: “Geen benen, geen grenzen”. Kom daar maar eens mee aanzetten in een revalidatiecentrum. Gebrek aan ziekte-inzicht? Onverantwoordelijk gedrag? Persoonijkheidsprobleem? Het zijn maar enkele labels die in het dossier zouden komen te staan.
 
Een aantal goed zichtbare troeven
 
Uiteraard heeft Kanya, naast duidelijk zichtbare beperkingen, een aantal belangrijke troeven. Die ook goed zichtbaar zijn – en met stijlvolle lingerie en een beetje fotograaf snel de wereld rond gaan. Anders had ze zich, zoals Nick Vujicic, moeten richten op de markt van motivational markt. Een markt waar vrouwen om een of andere reden minder goed aan de bak komen.
 
Al is het goed mogelijk - we mogen niet sexistisch overkomen - dat Kanya ook heel slim is, en ze het later alsnog probeert als coach binnen een lucratieve stichting.
 
Kanya verstopt zich niet ... of toch juist wel?

Wat me stoort aan dit artikel is dat het, in het verlengde van zoveel andere, impliceert dat alles mogelijk is als je maar wil, probeert en risico's neemt. Zeker de ondertitel 'Zij verstopt zich niet' lijkt me onrechtvaardig en in bepaald opzicht ver van de realiteit. Met een beetje gemakzucht zou je immers kunnen zeggen dat Kanya zich verstopt achter haar boezem en haar schoon smoeltje.
 
Of bedoelt Dag Allemaal dat andere vrouwen met een beperking maar lingerie moeten showen? Vrouwen met een handicap mogen best meer zelfvertrouwen hebben maar dat zelfvertrouwen is niet louter iets individueel. Als wij - met en zonder handicap - iets minder zouden gapen of onze kinderen weghalen van een zonnebadende vrouw of man met een handicap op het strand zou dat al heel wat helpen.
 
Overigens speelt de samenleving bij Kanya ook een doorslaggevende rol in haar zelfvertrouwen. Mocht Kanya bijvoorbeeld niet door Boeddhistische monikken maar door Katholieke zuster opgevoerd zijn, en in plaats van door een Amerikaans koppel door een Duits koppel geadopteerd zijn, had haar leven er heel anders uitgezien. 
 
Tot slot: iedereen die creatief met een handicap probeert om te gaan, is model, in beeld of niet

Kanya heeft vooral proberen te overleven, net zoals veel vrouwen (en mannen) met een handicap (en in het verlengde hun omgeving) dat elke dag proberen te doen.  In de hoop tot een beetje kwaliteitsvol bestaan te komen. Wat lang niet altijd het geval is. 
 
Net zoals Kanya doen ze dat door te werken, te ondernemen,, door creatief oplossingen te zoeken in minder gunstige omgevingen. Door zichzelf zo dynamisch mogelijk te houden, door anderen te helpen en te verzorgen. 
 
Ze doen dat mogelijks ook door te ijveren voor een positieve en realistische beeldvorming van mensen met een handicap. Of door gewoon zichzelf te zijn. In die zin zijn ze, met of zonder weelderige vormen, voor iedereen een model. In beeld of niet.

Datum van publicatie in medium: 
8 oktober 2015 om
See video

Reacties

===Post new comment

The content of this field is kept private and will not be shown publicly.
  • Web page addresses and e-mail addresses turn into links automatically.
  • Allowed HTML tags: <a> <em> <strong> <cite> <code> <ul> <ol> <li> <dl> <dt> <dd>
  • Lines and paragraphs break automatically.

More information about formatting options

CAPTCHA
Deze vraag dient om spam-inzendingen te vermijden.
Beeld-CAPTCHA
Enter the characters shown in the image.