Marie Heurtin

Foto bij artikel
Herman Hillen ging naar de film 'Marie Heurtin', het levensverhaal van een meisje met een visuele en auditieve beperking. We delen graag zijn impressies mee. Voor de liefhebbers van tranentrekkers: dit is een film voor u.

Marie Heurtin is een meeslepend Frans drama, gebaseerd op een waar gebeurd verhaal en dat is sterk. Het is trouwens geleden van de film “The Green Mile” dat ik me nog eens heb laten gaan.
 
Wie is Marie
 
Marie is een meisje met een visuele en auditieve beperking van vooraan in de 20 en woont nog in bij haar ouders. Ze is in lompen gekleed, “ses cheveux au quatre vents”, en dat is haar comfortzone. De enige persoon met wie ze contact heeft en met wie ze kan genieten van uitstapjes in de zon en een wandeling is haar papa. Op een dag brengt de vader haar naar een klooster en dit tot dikke tegenzin van Marie. Ze schopt, bijt, krabt en slaat wild om zich heen en is hierdoor zo onhandelbaar dat haar vader besluit haar mee terug naar huis te nemen.
 
Zuster Marguerite
 
Zuster Marguerite, één van de kloosterlingen en begeleidester van andere meisjes met een auditieve beperking die er worden opgevangen, heeft het licht gezien. Het was zij die Marie moest opvangen en begeleiden en wil dit niet opgeven. Ze voelde de roeping om Marie te helpen, ondanks haar eigen ziekte, een levensbedreigende longaandoening. Ze reist Marie en haar papa achterna en neemt Marie mee terug naar het klooster, het wordt een uitputtende terugreis. Enkel de warmte van de zon lijkt Marie te kunnen kalmeren en ze geniet ervan.
 
Op weg naar de zon
 
Eens in het klooster terug wordt het bijwijlen een gevecht in regel tussen Marguerite en Marie. Marie is duidelijk uit haar comfortzone en doet alles om niet geaccepteerd te worden: vechten, weglopen, zich uithongeren enfin … de boel op stelten zetten.
Zuster Marguerite is vastbesloten haar werk met succes te voltooien en na acht maanden territoriumgevechten slaagt Marguerite erin om door te dringen tot Marie. Marie ontdooit. Het is het begin van een intense vriendschap. Maar ook begint ze geuren te waarderen, geuren van verse kleren, lekker eten. Communiceren doen ze met gebarentaal op de hand.
 
Het afscheid
 
En dan is zuster Marguerite stervende. Haar longen zijn geïnfecteerd. Ze vecht een doodsstrijd uit. Nog eenmaal gaat Marie in het verzet wanneer ze verneemt dat zuster Marguerite gaat sterven, maar de zuster zelf heeft haar lot geaccepteerd. Marie leert op deze manier dat niets oneindig duurt en er voor alles een moment van afscheid bestaat. Wanneer Marguerite sterft is ze er dan ook klaar voor. Marie helpt nu andere blinddove meisjes om te leven.
Een sterk ontroerende film, typisch Frans, die u moet gezien hebben.Wat vond ik nu eigenlijk van de film “Marie Heurtin”.
 
Eerst even iets verduidelijken: ik ga graag naar de cinema en laat me graag meeslepen in een verhaal, waarschijnlijk ter compensatie, omdat mijn leven zo saai is. Maar dat is en heel andere kwestie.
 
Dit verhaal vind ik straf, vooral omdat het gebaseerd is op echt bestaande personen. Als filmliefhebber is het genieten van het verhaal. Vanaf het begin was mijn gevoel voor objectiviteit weg. Ik wilde de film kritisch bekijken en beoordelen … of deze film al of niet een positieve bijdrage is van het beeld dat men heeft van personen met een handicap. Ik vind van wel maar mijn vermogen tot kritisch inzicht verdween al snel als sneeuw voor de zon. Wat betekent de film voor een buitenstaander, iemand die nooit of amper met handicaps in contact komt? Ik zou het niet weten. Ik heb geblèt, eerlijk waar, en ik was niet de enige in de zaal.

Datum van publicatie in medium: 
14 april 2015 om

Reacties

===Post new comment

The content of this field is kept private and will not be shown publicly.
  • Web page addresses and e-mail addresses turn into links automatically.
  • Allowed HTML tags: <a> <em> <strong> <cite> <code> <ul> <ol> <li> <dl> <dt> <dd>
  • Lines and paragraphs break automatically.

More information about formatting options

CAPTCHA
Deze vraag dient om spam-inzendingen te vermijden.