'Peeters en Pichal': fraude met parkeerkaarten voor mensen met een handicap?

Datum van de activiteit: 
10 november 2009 om 9:05 - om 11:00
Plaats van de activiteit of zender: 
Peeters en Pichal: radio 1 (vrt)

Luisteraar Annie is moeilijk te been, en heeft een gehandicaptenkaart om te parkeren. Maar wanneer ze in Mechelen is, vindt ze er haast nooit een parkeerplaats. Die zijn meestal ingenomen door mensen die wél goed te been zijn, en die op het eerste zicht geen handicap hebben. Vermoedelijk gebruiken ze de gehandicaptenparkeerkaarte n van vrienden en familieleden.
Nochtans zou dit 'fraude-probleem' makkelijk op te lossen moeten zijn: Annie heeft een constructief voorstel.
http://www.radio1.be/node/177964/

Reacties

Peeters en Pichal

OPROEP: CORRECT TAALGEBRUIK aub!

In de media wordt er nog steeds foute, verouderde en/of denigrerende taal gebruikt wanneer het over mensen met een hanidcap gaat. De invloed van taal is belangrijk voor ons begrijpen en denken. Denk aan het effect van de verslaggeving in de pers op de beeldvorming over mensen met een handicap bij het gebruiken van kleurrijke uitdrukkingen als ‘rolstoelpatiënt’ (in plaats van ‘rolstoelgebruiker’).

Organisaties van personen met een handicap streven dan ook naar correct en respectvol taalgebruik. In deze evolutie binnen ons Nederlandse taalgebied is het gebruik van de term ‘personen met een functiebeperking’ 'n volgende stap.

Ironisch genoeg kunnen personen met een zichtbare beperking (vb. rolstoelgebruikers) gemakkelijker ‘het hebben van een handicap’ claimen dan mensen met een onzichtbare beperking (vb. chronische ziekte), De eerste groep heeft dan ook minder te kampen met verwarring, misverstanden of ontkenning van buitenstaanders.

Annemie(Peeters) en Sven(Pichal): zet 'm op!

Meer info: www.gripvzw.be

Radio 1 - fraude met parkeerkaarten ?

Als ik de reacties op de uitzending zo lees, krijg ik zowaar de indruk dat heel wat mensen moeilijkheden hebben met mobiliteit, en nog meer met het zich kunnen verplaatsen in het leven van iemand met een handicap (een figuurlijke variant op niet goed te been zijn).

En dat laatste, zich niet kunnen verplaatsen in de inspanningen van een ander om zelf op stap te gaan, vind ik nog een veel grotere handicap.

Over 'fraude' spreken vind ik wat kort door de bocht. Zo'n kaart is individueel te gebruiken, maar kan tijdelijk dienen voor een ouders of mantelzorgers die iemand met een handicap komen ophalen.

Of het gaat om mensen met een onzichtbare handicap met mobiliteitsproblemen. Een hulpmiddel kan bv ook een persoonlijk assistent of een (doven)tolk zijn.

Zelf heb ik ook zo'n kaart, en ik merk steeds vaker dat mensen zonder kaart parkeren.

Zoals aannemers die in aanpalende huizen aan de slag zijn, taxi's, en luxewagens waarbij meneer in de auto blijft zitten terwijl mevrouw een bestelling afhaalt.

Zelf zet ik mijn wagentje vooral waar iedereen staat.

Omdat het niet anders kan, omdat ik 'inclusief' wil leven, maar ook om mensen die hulpmiddelen gebruiken meer ruimte te geven.

Dan krijg ik wel klachten van omwonenden die vinden dat iemand met een handicap de plaatsen van anderen niet mag afnemen (bv winkeliers, want ik sta er doorgaans wel langer, kom niet zoveel buiten).

Economische, meer specifiek commerciële motieven spelen volgens mij dus vaker parten dan fraude.

Mochten parkeerplaatsen in 't algemeen bovendien zodanig gemaakt zijn dat ze voor iedereen geschikt zijn, 'universeel geschikt' zoals architecten het soms zeggen, dan zou zo'n blauwe plaats natuurlijk niet meer nodig zijn.

Helaas is dat niet zo en moeten mensen met een handicap die ruimte nodig hebben voor hun hulpmiddelen en beperkt zijn in het overbruggen van een afstand naar het trottoir, het met deze 'blauwe hokjes' stellen.

Ik heb natuurlijk veel begrip voor mensen met kinderen (zit zelf in die leeftijdsgroep) die ik zie sleuren met kinderwagens of kinderen hebben die minder stressbestendig zijn (zoals kinderen met een vorm van autisme en/of overbeweeglijkheid). Die hebben volgens mij ook mobiliteitsproblemen en gebruiken hulpmiddelen.

Om terug te komen op die buurjongen die een rolstoel 'gebruikt'. Eigenlijk gebruikt die geen rolstoel maar een gesubsidieerd hulpmiddel als boodschappenkarretje. Het is maar de vraag of die jongen niet gewoon een caddy of winkelwagentje kan gebruiken.

Bovendien: als iemand met een fysieke handicap zijn rolstoel 'uitbesteed' is dat natuurlijk ook maar zijn recht. Dat maakt anderen nog geen rolstoelgebruiker. Een rolstoelpatiënt is een patiënt, en een patiënt is iemand die ziek is. Oudere mensen in een rolstoel zijn toch ook niet ziek ?

Rolstoelgebruiker of patiënt?

Puur taalkundig is een rolstoelgebruiker inderdaad iemand die een rolstoel gebruikt. Dit zegt niets over de vraag of deze persoon - volgens de regeltjes en wetten van allerlei instituties - recht heeft op subsidie voor dit hulpmiddel, op een speciale parkeerkaart of op een status als persoon met een handicap (officieel nog vaak "mindervalide") en of die persoon (ook) 65-plusser is.

Maar om daarom het onderscheid te maken met "rolstoelpatiënt" als mensen die echt ziek zijn? Hm, dit is een zeer omstreden term. Veel rolstoelgebruikers beschouwen zich niet als patiënten, ook al hebben ze een handicap of zelfs (een blijvende beperking door) een chronische ziekte. Puur taalkundig is het ook een gekke term. Een kankerpatiënt lijdt aan kanker, maar een rolstoelpatiënt? Een rolstoel is toch geen ziekte!

Meer info hierover staat ook in de Handiwatch-taalwijzer.