De Val

'De val' van Ivo Konings, een aanrader. Door de relativerende manier van vertellen, lijken de gevolgen van zijn ongeluk niet zo erg maar al heel snel is er het besef dat hij voor de rest van zijn leven in een speciale positie naar het leven zal moeten kijken en eraan deelnemen.

Het hoofdpersonage Berre, is een getalenteerd kunstenaar: schilder, schrijver, beeldhouwer, zanger, columnist, etc ... die op een gegeven moment een zwaar ongeluk heeft.Hij wordt heen en weer geslingerd tussen hoop, wanhoop, verdriet en angst in een emotionele rollercoaster waaraan geen einde lijkt te komen.We worden meegesleurd in het verhaal van een man, gezond van lijf en leden, creatief en energiek, die plots wordt gereduceerd tot een bijna plant. Een plant met zeer actieve hersenen weliswaar.Een nieuwe wondere wereld van krukken, rolstoelen, scooters en handicaps allerhande gaat voor hem open. Niets of niemand is hetzelfde en elkeen moet het gevecht met zichzelf aangaan. Dank zij eigen kracht en steun van omgeving, familie en vrienden verwerkt ieder zijn nieuwe wereld.Berre heeft zijn rug gebroken en is vanaf nu een tetraplegiepatiënt/dwarsleasie.Hij krijgt de mededeling van de arts koud op zijn bord, zonder waarschuwing.In elk hoofdstuk kijkt hij naar periodes uit zijn leven.Hij vertelt over een vrijwillig verblijf in een gevangeniscel omdat zijn vader directeur was van de gevangenis van Merkplas. Hij wou aan den lijve  ondervinden wat het betekent om in een cel te leven. Het siert hem.We leren hoe hij zijn vriendin heeft leren kennen, zijn eerste sekservaring, zijn avontuur in de jeugdbeweging, zijn unieke maar puike sportprestatie ... faits-divers die het verhaal opleuken.Maar dan dreigt hij ten prooi te vallen aan een depressie. Hij kan niet geloven dat dit hem is overkomen en vreest voor zijn relatie. Ook zijn familie wordt voor het eerst geconfronteerd met zijn handicap.Tussen de regels horen we de sterfwens en hij confronteert zichzelf met de dood en de wens om te sterven. Er ontstaat een discussie. Hun conclusie: we zullen de wet een handje toesteken ... niet voor hem, voor zijn vriend.Berre heeft in het verleden ervaring opgedaan met het werken met personen met een beperking. Hierdoor heeft hij een vage kijk over hoe de toekomst zou kunnen worden.Op het einde gooit de schrijver er nog wat typisch Belgische cliché's tegenaan waar wij rolstoel- en scootmobielgebruiker dagelijks mee geconfronteerd worden: hoge stoepen, ontoegankelijke café's en restaurants en toiletten, onbegrip van mensen in de straat, trottoirs met obstakels, enzovoort. Maar op een amusante manier vertelt.Veel thema's komen aan bod: poëzie, wanhoop, liefde, humor, vriendschap, lijden en dood, literatuur, politiek, seks, handicap (uiteraard), hoop, euthanasie, revalidatie, privacy en het gebrek eraan, woede, onmacht, hypocresie en religie, schuldgevoel, zelfmedelijden. Tijdens het lezen werd ik behoorlijk geconfronteerd met mijn eigen beperkingen en meer bepaald: hoe er niet mee om te gaan. Maar ... een persoon met een nieuw lijf/leven moet nu eenmaal bepaalde fasen doormaken en dat heeft Ivo Konings fijn beschreven. Het heeft emotie, erotiek, humor, alles wat een goede roman nodig heeft.De mix van deze elementen maken van het, toch beladen onderwerp, nl. lichamelijke beperkingen, beter verteerbaar.De roman loopt de vijf stadia van het verwerkingsproces perfect door:- Eerst is er het ongeloof en de ontkenning:" 't is niet waar, dat mij dit moet overkomen."- Woede kwaadheid- Onderhandelen, zich verzetten wat zich bij hem uit door af en toe toch iets te forceren maar al snel moet toegeven aan de onmogelijkheid.- Depressie: hij kan nog altijd niet geloven dat dit hem is overkomen en vreest voor zijn relatie met Marie.- Aanvaarding: hij leert ermee leven, dank zij onder andere de goede zorgen van Marie.Ongewild heb ik een band met het verhaal: twee zomers lang heb ik ijskreem verkocht in het plaatselijke schoenenmagazijn van Merksplas en enkele jaren later was één van mijn eerste liefjes, Marleen M., uit Merksplas. Het verhaal speelt zich gedeeltelijk af om en rond de gevangenis die op de baan naar Rijkevorsel is gebouwd. Rijkevorsel, my hometown.Het verhaal is authentiek en geloofwaardig. Ik merk wel dat er enkele truken zijn gebruikt om het verhaal bondiger te maken. Het stoort geenszins.Het boek is geschreven door een ervaringsdeskundige, al heeft hij dat in het begin van het verhaal nog niet echt door. Dit gegeven maakt het geheel realistisch en geloofwaardig.De belangrijkste zin uit het boek staat op bladzijde 183: "Haal het beste uit jezelf. Ze kijken niet zozeer naar de beperkingen, maar naar de mogelijkheden." www.ivokonings.be Uitgeverij De Cavalerie

Datum van publicatie in medium: 
16 september 2013 om

Reacties

===Post new comment

The content of this field is kept private and will not be shown publicly.
  • Web page addresses and e-mail addresses turn into links automatically.
  • Allowed HTML tags: <a> <em> <strong> <cite> <code> <ul> <ol> <li> <dl> <dt> <dd>
  • Lines and paragraphs break automatically.

More information about formatting options

CAPTCHA
Deze vraag dient om spam-inzendingen te vermijden.
Beeld-CAPTCHA
Enter the characters shown in the image.