The Stig, dinsdag 31 maart 2020 op één.

Stig Broeckx in revalidatie
Stig Broeckx maakte in de Baloise tour, voor beroepswielrenners, een doodsmak van jewelste. Vanavond, dinsdag 31 maart 2020 op één van 21u25 tot 22u55 een reportage.

Een schokerende reportage
Stig Broeckx, jonge beloftevolle neoprof in het wielrennen, wordt in 2016 tijdens de koers Baloise Belgium Tour door een motorrijder aangereden en blijft doodstil liggen. Het ergste wordt gevreesd.
Hij wordt zo goed als dood in allerijl naar het hospitaal gebracht. Na verschillende hersenoperaties, zes maanden coma met kunstmatige beademing en voeding bewegen zijn ogen en vingers een beetje.
Er volgen maanden van intense revalidatie met de steun van kiné, ergo, sporttrainers, vrienden en familie. Hij is zich welbewust van zijn toestand maar hoopt stiekem toch om ooit weer te koersen. Hij krijgt bezoek van Belgiës beste wielrenners maar weet niet meer dat hij zelf beroepsrenner is geweest. In de film zien we hem met een driewieler rijden, later met een tweewieler, elektrisch, en weer later op zijn oude trainingsfiets op rollen. Tenslotte rijdt hij zelfstandig op de boerderij met een koersfiets.
Wat zijn zijn toekomstverwachtingen ? Voor zijn omgeving: begeleiden tot in een beschermende werkplaats. Dat wil hij niet. Hij wil iets doen met de koers of op de boederij. Jeugd begeleiden, iets in die aard ... Hij wordt gevraagd door de Belgische paralympische sportfederatie: of hij paralympier wil worden. Nee, hij wil gewoon fietsen
Zijn begeleiders zeggen: het is niet omdat je iets heel graag wilt dat je het ook kan. Er is een plafond in de revalidatie, dat zal hij ooit moeten aanvaarden. Hij mist het leven van vroeger ... soms ... maar het leven nu is och ook mooi. Uitspraak: pijn is fijn
Stig is een superpositivo, net als voor zijn ongeval, maar met een hoek af. Daar haalt hij zijn kracht, uit zichzelf.
Ik heb een paar antwoorden gekregen op vragen die ik me vooraf stelde:
Waar haalt ie de energie vandaan: uit zichzelf. Zij lichaam is wel beschadigd maar zijn moraal is onaangetast. Hij heeft altijd positief in het leven gestaan en dat is nu nog zo. Hij had een vriendin maar na vele maanden heeft hij beslist om alleen verder te gaan. Iedereen verklaart hem voor gek. In zijn toestand, zulk een fantastisch lief, die laat je niet zo maar gaan. Maar het is zijn keuze. In de loop van het programma geeft hij het antwoord op de reden waarom: omdat hij niemand tot last wil zijn. Hij wil het zelf doen. Ook heeft hij een warme liefdevolle familie. Professionele hulpverleners stimuleren hem constant om harder te werken, sneller te stappen, beter te presteren en zelf is hij ook zo koppig om dat zelf in te zien en hij daagt zichzelf uit. Het competietiebeest is niet ingeslapen. Wilskracht, doorzettingsvermogen en zoals ie zelf zegt: pijn is fijn.
Wat is zijn motivatie: leven, terug zijn plaats innemen in de maatschappij, het peloton of toch dicht in die buurt.
Wat zijn de verwachtingen: alsmaar beter worden. Hij beseft dat het niet meer als vroeger zal zijn, maar stiekem hoopt hij van wel. Eens zal hij moeten aanvaarden dat er een plafond is in de revalidatie. Volgens hemzelf is hij daar nog niet, anderen menen van wel maar hij heeft zijn omgeving al zo vaak verbaasd dat hij dat nog wel zal blijven doen.
Wat wil hij bereiken: fietsen op 2 wielen. Hij ziet eventueel iets zitten als begeleider van de jeugd bij het wielrennen ... ofwel iets op de boerderij, zoals zijn ouders.
Ik was een beetje bang dat zijn moraal, zijn verstand, inzichten, keuzes, zijn redeneringsvermogen ook zouden zijn aangetast. Maar wellicht dank zij de goede opvang, lijkt dat als vanouds.
Waar ik heel blij om ben is dat hij niet wordt getoond als een superman die met bovenmenselijke krachten de aarde probeert te redden. Alles wat hij bereikt heeft hij zelf bewerkstelligd. Hij mag zelf alle eer opstrijken.
Hij is een eenvoudige 25 jarige sportman die nog wat wil bereiken. Hij heeft een enorme tegenslag gehad, is bijna dood geweest maar letterlijk stapje voor stapje heeft hij opnieuw een leven opgebouwd, al is hij nog niet aan zijn eindpunt.
Hij inspireert en toont dat je ver kan geraken, als je dat zelf wil. Bijna als een buldozer geen hindernis te hoog, te zwaar of te moelijk vinden.
Een punt van kritiek heb ik nog wel: hij had het ongeval tijdens het werk, in de koers. Het is de verzekering die alle kosten betaals omdat hij niet de oorzaak van het ongeluk was. Hoeveel mensen met een beperking worden op die manier, financieel gesteund om zulk een traject af te leggen ?

Datum van publicatie in medium: 
31 maart 2020 om

Reacties

Софсбувир и даклатасвир дешево с доставкойв течении 3 дней

Препараты качественные,купили на сайте anticancer24.ru
Доставили из Москвы за 3 дня

софосбувир +и даклатасвир

===Post new comment

The content of this field is kept private and will not be shown publicly.
  • Web page addresses and e-mail addresses turn into links automatically.
  • Allowed HTML tags: <a> <em> <strong> <cite> <code> <ul> <ol> <li> <dl> <dt> <dd>
  • Lines and paragraphs break automatically.

More information about formatting options

CAPTCHA
Deze vraag dient om spam-inzendingen te vermijden.
Beeld-CAPTCHA
Enter the characters shown in the image.