Wonder

Foto bij artikel
Wonder ging in première in Vlaanderen op donderdag 5 maart 2020 om 20:35 op VIJFTV. Amerikaanse activist Ariel Henley is ervaringsdeskundige en heeft een mening over de representatie van mensen met een craniofaciale aandoening in de verfilming van Wonder.

 
De film “Wonder” is geregisseerd door Stephen Chbosky. De film werd gebaseerd op de gelijknamige jeugdroman van auteur R.J. Palacio. De jeugdroman kreeg door de Kinder- en Jeugd Jury Vlaanderen groep 5 een bekroning, in leesjaar 2014-2015. Na het succes van het oorspronkelijke boek groeide “Wonder” uit tot een boekenreeks, met een verfilming van het eerste boek in 2017.
 
Hoofdpersonage August Pullman leeft met een craniofaciale aandoening (later hint de auteur op een vorm van het Treacher Collins syndroom). August wil naar school gaan, naar een reguliere school. Hoewel hij beseft dat hij tegen drempels zal opbotsen, gelooft hij in de deze grote stap. Andere contextfiguren zoals zus Olivia en enkele nieuwe schoolvrienden komen in aparte hoofdstukken ook aan het woord. August gaat de confrontatie aan met zijn eigen onzekerheden en angsten, wendt hierbij zelfspot aan en komt in contact met (on)begrip, hechte vriendschap, maar ook met schaamteloos pestgedrag.
 
Verfilming valt ten prooi aan stijlfiguren (tv-tropes)
Wie naar de première op het Vlaamse scherm keek, zag Jacob Tremblay, Julia Roberts en Owen Wilson in de hoofdrollen. Na enig opzoekingswerk vind je terug dat de Nederlandse grimeur Arjen Tuiten een Oscarnominatie ontving in de categorie Best Hair/Make-up.
 
Hoewel de verfilming het verhaal tot zijn recht wil laten komen, wordt het perspectief in vraag gesteld. Volgende elementen vallen op bij ervaringsdeskundige Ariel Henley:
1) De rol van de tienjarige August wordt gespeeld door acteur Jacob Tremblay. De acteur zelf leeft zonder een aandoening in het gezicht. In de VSA alleen al leven volgens Ariel 600 000 mensen met een craniofaciale aandoening, waarvan 50 000 met het Treacher Collins syndroom. Keken de filmakers naar het potentieel binnen deze gemeenschap?
 
2) De publiciteit in 2017 kaderde de film als een “inspirerend verhaal, hartverwarmend en iedereen zal er  een traantje moeten bij wegpinken”. Traantjes wegpinken bij de verfilming van het verhaal van iemand met een beperking of aandoening helpt niemand vooruit, zeker niet de personen die dag in dag uit leven met de aandoening. Het is een ondienst t.o.v. de gemeenschap van personen met craniofaciale aandoening.
 
3) De hoofacteur kreeg zware make-up en protheses opgezet om de aandoening te vertolken. De stijlfiguur: aanpassing in functie van aantrekkelijkheid (adaptational attractiveness) gebeurde in de visualisering van het personage August. Deze stijlfiguur omschrijft het fenomeen dat in (Hollywoodsiaanse) verfilming van boeken acteurs worden gecast die er helemaal anders uitzien dan het boekpersonage. Ergo: een personage dat oorspronkelijk als zwaar, gewoontjes, met een handicap of zelfs ronduit als lelijk in het boek staat omschreven, gespeeld wordt door een veel conventioneler aantrekkelijke acteur. Ariel voelt zich door het gebruik van deze stijlfiguur niet aangesproken en niet symbolisch vertegenwoordigd. Het gebruik van protheses is volgens haar een kaakslag in de vertegenwoordiging van personen met een handicap op het scherm. Een signaal van: “personen met een handicap zijn niet goed (lees niet mooi) genoeg om getoond te worden in een fictief verhaal dat handelt over hun leven”.
 
Aanpassing in functie van aantrekkelijkheid gebeurt niet alleen bij personages met een handicap. Het personage Hermione Granger (Hermelien Griffel) uit Harry Potter is een welbekend voorbeeld van aanpassing in functie van aantrekkelijkheid (zowel haar uiterlijk als haar persoonlijkheid) voor het grote scherm. Evenwel: in het geval van Hermelien is er geen issue met bewustzijn, vertegenwoordiging of identificatie.
 
Online activist Ariel besluit haar betoog: met mijn artikel wil ik de gebruiken, de stijlfiguren bij verfilming benoemen. Steeds meer personen met een handicap raken zich meer bewust van zichzelf en van correcte vertegenwoordiging (in fictie en non-fictie). Het hier en nu is nog nooit een betere tijd geweest om schoonheid en diversiteit in al zijn vormen te vieren.
 
Het hier en nu is nog nooit een betere tijd geweest om schoonheid en diversiteit in al zijn vormen te vieren” -Ariel Henley.
 
Lees de mening van Ariel op Teenvogue  (Engelstalig).
 

Datum van publicatie in medium: 
10 maart 2020 om

Reacties

===Post new comment

The content of this field is kept private and will not be shown publicly.
  • Web page addresses and e-mail addresses turn into links automatically.
  • Allowed HTML tags: <a> <em> <strong> <cite> <code> <ul> <ol> <li> <dl> <dt> <dd>
  • Lines and paragraphs break automatically.

More information about formatting options

CAPTCHA
Deze vraag dient om spam-inzendingen te vermijden.
Beeld-CAPTCHA
Enter the characters shown in the image.