Herman reageert: die houding alsof we dankbaar moeten zijn ...

logo Merci Pascal
Onze redacteur is on fire!! Herman krijgt koorts van die Merci.

Het rubriekje Merci Pascal in IEDEREEN BEROEMD, woensdagen op één rond 19:45. 
 
Elke woensdag kijk ik met meer afgrijzen naar IEDEREEN BEROEMD, het immens populaire niemendalletje na het avondjournaal op één. De kleine man komt erin aan bod. Leuk denk je dan ... tot je geconfronteerd wordt met een door een doorgoede mens met de naam Pascal Braeckman. Meestal zijn het leuke reportages. Deze week is het de week van THEATER STAP , een theatergroep uit Turnhout die internationale successen boekte en een eigen tv-serietje hadden. Ze zijn geliefd in Vlaanderen. De acteurs hebben allemaal en verstandelijke beperking. 
 
Maar elke week, op woensdag is daar het item waarin Pascal Braekman iemand met een beperking die hij bewonderd, meeneemt in zijn moto met zijspan. Pascal Braekman is ons allen bekend als geluidsman van Tom Waes.

MERCI PASCAL (what’s in a name), en dat is precies wat het is. Toevallig heeft zijn gast ALTIJD een ziekte of handicap. Het lijkt zo wel of Pascal enkel maar mensen met een beperking in zijn leven heeft.
Hij neemt die mee in zijn moto met zijspan om iets speciaals te doen. Iets wat de persoon met handicap graag doet: duiken, valschermspringen, door modder kruipen, paardrijden, ... Ik vind het leuk dat hij zo iemand mee op sleeptouw neemt, maar het komt me te veel als liefdadigheid over. Alsof het lijkt dat hij enkel mensen met een handicap bewondert. Ik heb al iemand gezien met jeugddementie, iemand die een cerebrale attaque had gehad, iemand met MS, en vele anderen. 
Vooral het toontje staat me niet aan. Hoeveel keer de persoon met een beperking tijdens de vijf minuten “merci Pascal” zegt? Die dankbaarheid.. het is me té caritatief. Je mag iets beleven omdat je een handicap hebt, alsof je dankbaar moet zijn (dat je een handicap hebt).
 
Het is voor mij duidelijk dat Pascal Braekman die persoon eigenlijk niet kent maar wel het verhaal van die persoon wil brengen. Op zich is hier niets mis mee. Die houding alsof we dankbaar moeten zijn dat iemand zich ontfermt over onze hobby stoot me tegen de borst. Het gevoel van dankbaarheid dat de persoon in de zijspan tentoonspreid tegenover Braekman.... 

Sorry, maar dit is volgens mij een verkeerde boodschap: dat we als personen met een beperking dankbaar moeten zijn dat we dingen krijgen van iemand die goed wil doen. Een vorm van medelijden? Niemand wordt daar beter van. Het haar op mijn armen gaat rechtstaan. 
 
Pascal is veel te lief en begrijpt niet dat dit soort houding nefast is voor de publieke opinie rond handicaps. Laat hem dit soort acties doen in zijn vrije tijd, privé, maar confronteer de groep kijkers niet met dit soort (uit het engels) “gratitude TV”. Blijf weg van dit soort televisie, man! Neem je micro mee en maak schitterende reportages! Dit item is niet mijn ding.
 
Het uitgangspunt zou moeten zijn: wie zijn we ... niet ... wat zijn we (of hebben we).
 

Datum van publicatie in medium: 
26 november 2019 om

Reacties

===Post new comment

The content of this field is kept private and will not be shown publicly.
  • Web page addresses and e-mail addresses turn into links automatically.
  • Allowed HTML tags: <a> <em> <strong> <cite> <code> <ul> <ol> <li> <dl> <dt> <dd>
  • Lines and paragraphs break automatically.

More information about formatting options

CAPTCHA
Deze vraag dient om spam-inzendingen te vermijden.