The Art of Difference

Foto bij artikel
Van 20 juli tot en met 26 augustus liep in de BOZAR te Brussel de wetenschappelijke, historische, artistieke tentoonstelling onder de titel: “The Art of Difference”. De tentoonstelling introduceert handicap vanuit -verwerping naar erkenning- en meldt dat de kijk op handicap vanuit het morele model, via het medische model naar een sociale model evolueerde.

De moeilijkheden die een handicap met zich meebrengt wordt gemeten aan de hand van de norm. Deze norm definieert de  meest gebruikelijke manier van functioneren in een samenleving en wat deze van haar leden verwacht.
De grootste aandacht in ‘the art of difference’ gaat naar medische innovaties in dienst van mensen met een  handicap. We maken kennis met de weg die door de eeuwen heen is afgelegd om mensen beter te laten kijken en terug te laten horen. Hyppokrates (460v CH) zocht reeds naar manieren om ziekten en afwijkingen te behandelen. In de achttiende eeuw werd het begrip ‘orthopedie’ ingevoerd wat letterlijk staat voor: orthos is ‘recht’ en paideia ‘opvoeding’. Het gaat niet alleen meer over hulpmiddelen maar ook over opvoeding. In de negentiende eeuw wordt orthopedie een discipline in de medische wetenschap.

Naast het geschiedkundige stuk over de innovaties maakt de tentoonstelling een brug naar het artistieke. We zien de werken van een blinde fotograaf, een dansperformance, kunstige prothesen. De insteek is dat je via kunst een eigen identiteit kan creëren. .De bezoekersgids spreekt over de politieke inzet van de handicap. Hierbij gaat het niet langer alleen over verdediging van de waardigheid, maar over de wil om zich evenwaardig en gelijk met iedere mens te laten gelden door een identiteit te weigeren die als minderwaardig wordt bestempeld. Esthetiseren van de handicap zou bijdragen aan het egaliseren van het mens-zijn.

De technologie is in volle evolutie waardoor systemen worden ontwikkeld tussen onze hersenen en een extern object, waarbij linken gelegd worden met robots en avatars. In een laatste zaal zien we een digitaal ontworpen kunstwerk met Aziatische kapsels, pornografische Japanse tatoeages, regenererende schoonheidsmaskers of onderhuidse medische implantaten. De kunstenaar wil ons laten nadenken over wat we aan het worden zijn.

Er is een sterke invalshoek vanuit de medische kijk op handicap, het zijn de artistieke werken die de link leggen met het individu. Het digitale kunstwerk confronteerde ons het meest met ‘de maakbaarheid ‘van de mens. Het is pas bij het nalezen van de bezoekersgids dat ons de verwijzingen naar het burgerschap opvielen. Helaas geschreven in een sterk wetenschappelijke (bijna) ontoegankelijke taal.
Spijtig dat de organisatoren het niet als uitdaging opgenomen hebben om de bezoekers te informeren over: "Hoe de samenleving mogelijkheden tot participatie en gelijkwaardigheid creëert of kan creëren." Met deze beelden laat je niet alleen iets zien maar geef je misschien ook een aanzet tot nadenken. En dan gaat de bezoeker met een boodschap naar huis.
Deze tentoonstelling staat wetenschappelijk, historisch en artistiek in teken van handicap, maar begeesterde ons niet. We kenden bij de start al heel wat toegankelijkheidsproblemen voor de elektrische rolwagens. Het leek wel alsof ze op zoek moesten gaan naar een geschikte helling om over de trappen te leggen. Hieruit maakten we op dat we wellicht de eerste bezoekers in een rolwagen waren en dat wij niet het doelpubliek waren.

Datum van publicatie in medium: 
14 september 2018 om

Reacties

===Post new comment

The content of this field is kept private and will not be shown publicly.
  • Web page addresses and e-mail addresses turn into links automatically.
  • Allowed HTML tags: <a> <em> <strong> <cite> <code> <ul> <ol> <li> <dl> <dt> <dd>
  • Lines and paragraphs break automatically.

More information about formatting options

CAPTCHA
Deze vraag dient om spam-inzendingen te vermijden.
Beeld-CAPTCHA
Enter the characters shown in the image.