Leen en Steven getrouwd.

Deze week verblijdde het Belang van Limburg ons met het nieuws dat Leen en Steven zijn getrouwd. Geen bijzonder nieuws, ware het niet dat de twee het Downsyndroom hebben. Heeft dat belang ? Jawel, zo blijkt.

Het huwelijk heeft juridisch geen waarde, zo worden snel de puntjes op de i gezet in de krant.
Al van in het begin van het artikel is niet alles wat het lijkt.
Leen en Steven zijn "getrouwd" maar ... alleen al die aanhalingstekens duiden aan dat het niet echt is.
Op de foto draagt Steven zijn beste pak en Leen een waarlijk mooi trouwkleed. Het feest zal wel top zijn geweest.
Maar een huwelijk is meer dan een feest en een ceremonie. Ook samenwonen en -leven hoort er bij. Maar dat is nog niet voor nu, ook al verkeren ze 5 jaar."Het is wel een keer gebeurd dat op een gescheiden vakantie Leen een keer bij Steven op de kamer is gaan slapen, en dat was omdat een kamergenote snurkte.Tijdens de huwelijksnacht, hebben ze nog eens echt bijeen geslapen."Leen gebruikt de pil want ze wil geen kindenren. "Dat gaat niet," zegt ze.
Verder dan dat gaat het huwelijk niet want: "Elke avond gaan ze naar hun eigen moeder, thuis."Juridisch, de kwestie van huwen in gemeenschap of scheiding van goederen, is niet geregeld.
 
Of het dan misschien een symbolisch huwelijk is ? Dat wordt niet duidelijk in het artikel, of beter gezegd: daar wordt niet over gesproken.Ik lees wel dat de moeder van Leen in 2011 de belofte heeft  gedaan dat ze zou mog0en trouwen met Steven als ze in 2016 nog samen zouden zijn. En ja hoor.Uit eigen ervaring weet ik dat zoiets bij deze mensen niet in dovemansoren terechtkomt, en dat zal de mama van Leen geweten hebben. Er was geen ontkomen meer aan.
Mijn vraag nu: hebben ze Leen en Steven laten trouwen om van het gevraag (gezaag ?) af te zijn of hebben ze werkelijk gekozen voor een spiritueel huwelijk ? Worden hier 2 mensen blij gemaakt met een dode mus ? De toekomst zal het uitwijzen.
Tenslotte laat het Belang van Limburg Charlotte Declerq, professor familie- en erfrecht, aan het woord. "Een echt huwelijk zoals bij twee wilsbekwamen is niet
mogelijk."
 
Ook de vrederechter heeft hierin een woord en wel het beslissende. Mijn ervaring hierin is dat, wanneer je geheel of gedeeltelijk afhankelijk bent van instanties, je leven wordt bepaald door anderen en zelfbeschikking niet meer zo vanzelfsprekend is.
Er is nog een boel werk vooraleer men over Gelijke Rechten kan spreken.

Datum van publicatie in medium: 
17 juni 2016 om

Reacties

===Post new comment

The content of this field is kept private and will not be shown publicly.
  • Web page addresses and e-mail addresses turn into links automatically.
  • Allowed HTML tags: <a> <em> <strong> <cite> <code> <ul> <ol> <li> <dl> <dt> <dd>
  • Lines and paragraphs break automatically.

More information about formatting options

CAPTCHA
Deze vraag dient om spam-inzendingen te vermijden.
Beeld-CAPTCHA
Enter the characters shown in the image.