Deze zomer is van mij

Kortfilm: de zomer is van mijl
Een kortfilm over jongeren met een verstandelijke beperking die voor het eerst zonder hun ouders op vakantie gaan. Een bespreking van deze film.

Ik zag op Nederland de kortfilm "Deze zomer is van mij".  Het gaat over twintigers met een licht verstandelijke handicap die voor het eerst zonder hun ouders op vakantie gaan, maar wel met begeleiding.  De bestemming is Blanes in Spanje.Net zoals andere jongeren zonder beperking, hebben ze dezelfde verlangens.  Ze willen ook feesten in café's en discotheken, alcohol proeven en de liefde bedrijven.  Maar er meer controle zoals bijvoorbeeld als iemand een meisje of jongen leert kennen, mogen ze van de begeleiding niet verder gaan dan kussen en knuffelen.  Dat is tegen hun zin, want ze vinden zo'n seksuele gevoelens normaal voor hun leeftijd.  Net zoals iedereen willen ze daarmee experimenteren.  Toch wil de begeleiding er niet verder op in gaan.  Uit schrik voor ongewenste zwangerschappen, misbruik, soa's, teleurstellingen, ...  Dat is normaal, maar de jongeren hebben daar geen flauw benul van.Hun gevoelens van liefde, vrolijkheid en feesten gaan ongeremd door.  Omdat hun ouders en begeleiding vaak (over)bezorgd zijn, doen zij op die vakantie stiekem de kans om door te glippen.  Hun motto "Jong zijn, ben je maar één keer.  Profiteer ervan."Gelukkig houdt de begeleiding in deze film, een beetje een oogje in het zeil, zonder dat het ze het overdreven doen.  Omdat kussen en knuffelen bij ontluikende liefde toch is toegestaan, maar de jongeren gaan er verder in.  Subtiel laat de film hun gevoelens zien.  Zonder dat er sprake is, van exclusieve seks en veel kus- en knuffelgehalte.Er worden vooral veel beelden getoond van hoe dat ze feesten en zich amuseren.  Op de film an sich, is het verhaal niet sterk en te Amerikaans, omdat het constant over feesten en de liefde gaat.  En over hoe uitbundig je plezier maakt op vakantie.  Het is een film dat je een goed vakantiegevoel brengt, maar toch is het verhaal en de plot nogal wat flauwtjes.  Het doet me denken aan typische tienerfilms, met veel clichébeelden.  Het enige dat wel goed is dat ze de licht verstandelijke gehandicapte jongeren in de film normaal behandelen, met dezelfde behoeften als hun leeftijdgenoten.  Dus dat verschil valt dus niet echt op, en dat komt niet stereotiep over.

Datum van publicatie in medium: 
7 februari 2016 om

Reacties

Mooie bespreking

Dankjewel voor deze mooie bespreking, Tess.

Het verhaal vond ik ook wat magertjes.

===Post new comment

The content of this field is kept private and will not be shown publicly.
  • Web page addresses and e-mail addresses turn into links automatically.
  • Allowed HTML tags: <a> <em> <strong> <cite> <code> <ul> <ol> <li> <dl> <dt> <dd>
  • Lines and paragraphs break automatically.

More information about formatting options

CAPTCHA
Deze vraag dient om spam-inzendingen te vermijden.
Beeld-CAPTCHA
Enter the characters shown in the image.
By submitting this form, you accept the Mollom privacy policy.